Ήξερες ότι... το 1821 δεν έχει μόνο ιστορίες μαχών, αλλά και ιστορίες αγάπης;| Did you know that...1821 didn't have only war stories, but also love stories?
14.02.2021

Ήξερες ότι... το 1821 δεν έχει μόνο ιστορίες μαχών, αλλά και ιστορίες αγάπης;

O πόλεμος έφερε αλλαγές σε όλες τις πτυχές τις καθημερινότητας. Οι κακουχίες, οι συχνές μετακινήσεις, η αβεβαιότητα καθόρισαν σε μεγάλο βαθμό τις προσωπικές σχέσεις. Ακόμα όμως και αυτές οι αντίξοες και ζοφερές συνθήκες δεν εμπόδισαν τη σύναψη ερωτικών σχέσεων. Μέσα στη δίνη του πολέμου λοιπόν, ο Ευστράτιος Πίσσας, ο οποίος τραυματίστηκε το 1822 στην εκστρατεία της Κρήτης, επέζησε χάρη στη φροντίδα της Μαρίας και της οικογένειά της. Μερικά χρόνια αργότερα τη συνάντησε ως πρόσφυγα στο Άργος. Γράφει για την επανασύνδεσή τους: Ἀφιχθεὶς δ’ εἰς τὴν οἰκίαν τοῦ Κακάνη εὗρον … τὴν δὲ Μαρίαν καθημένην ἐπίσης ἐπὶ εὐτελοῦς τάπητος … Ἀφοῦ δ’ ἐπὶ μίαν ὅλην ὥραν διέμεινα συνδιαλεγόμενος καὶ παραμυθῶν αὐτήν, παραλαβὼν τέλος τὴν ὑπηρέτριάν της Χρυσῆν, ἀπῆλθον πρὸς τὴν μητέρα μου καὶ τὴν παρουσίασα πρὸς αὐτὴν ὡς ὑπηρέτρια ἐκείνης, εἰς τὰς περιποιήσεις τῆς ὁποίας ὤφειλον τὴν ζωήν μου. Ἐπειδὴ δὲ πολλάκις εἶχον διηγηθῆ εἰς τοὺς γονεῖς μου τὰς περὶ τῆς ἐν τῇ Κρήτη ἀσθενείας μου καὶ τὴν ὀφειλομένη ἐκ μέρους μου πρός τε τὴν Μαρίαν καὶ τὰς ὑπηρετρίας αὐτῆς εὐγνωμοσύνην δὲν ἐγένετο ἀνάγκη ἤδη νὰ προσθέσω εἰμὴ μόνον, ὅτι ἀπὸ τοῦδε δέον νὰ θεωρῇ ἐκείνην ὡς ἄλλην θυγατέραν της καὶ νὰ τῇ παρέχῃ ἐν τῇ ἀπουσίᾳ μου πᾶσαν βοήθειαν ὡς εἰς τὸ προσφιλέστερον τῆς οἰκογενείας μας μέλος.

Did_you_know_that... 1821 didn't have only war stories, but also love stories?

The war brought about changes in all aspects of everyday life. Hardships, frequent population transfers and uncertainty largely affected personal relationships. But even these adverse and gloomy conditions did not prevent people from having love affairs. In the vortex of the war, Efstratios Pissas, who was wounded in 1822 during the Cretan campaign, survived owing to the care of Maria and her family. A few years later, he met her in Argos, where she was a refugee. He wrote about their reunion: Arriving in Kakanis' house, I found Maria sitting on a cheap carpet. ... After staying there for an hour, chatting and consoling her, I took her maid Chrissi and we went to my mother's. I introduced her as one of the maids of the woman, to whose treatments I owed my life. In fact, because many times I had told my parents the story of my illness in Crete and my due gratitude to Maria and her maids, I did not need to say much to my mother, except that from that moment she had to consider Maria as another daughter of hers and help her in every possible way when I would be away, as if she were the most beloved member of our family.

(μτφ.: Μαρία Κομπορόζου)